Size zaman kazandırayım: ders kitabınızın altını çizmek işe yaramaz. Notlarınızı beş kez tekrar okumak da öyle. Biliyorum, verimli gibi hissettiriyor. Değil. Onlarca yıllık bilişsel bilim araştırmaları bize gerçekten neyin işe yaradığını söylüyor — ve çoğu öğrenci bunu yapmıyor.
1. Aktif hatırlama (kendinizi test etme)
Bölüm 5'i tekrar okumak yerine kitabı kapatın ve bölüm 5 hakkında hatırladığınız her şeyi yazmaya çalışın. Bu rahatsız edicidir — ne kadar az hatırladığınızı fark edersiniz — ama bu zorluk, beyninizin daha güçlü anılar oluşturmasını sağlayan şeyin ta kendisidir.
Karpicke ve Blunt'ın 2011'deki çığır açan çalışması, geri çağırma pratiği yapan (kendilerini test eden) öğrencilerin, kavram haritası gibi ayrıntılı çalışma teknikleri kullanan öğrencilere kıyasla bir hafta sonra %50 daha fazla materyal hatırladığını buldu.
Nasıl yapılır: Her çalışma oturumundan sonra materyallerinizi kapatın ve hafızadan bir özet yazın. Bilgi kartları kullanın. Bir yapay zeka öğretmenin sizi sorgulamasını isteyin. Biçim önemli değil — önemli olan bilgiyi beyninizden çıkarmanız, sadece içine koymanız değil.
2. Aralıklı tekrar
Sınavdan önceki gece son dakika çalışması yarınki test için işe yarar. Uzun vadeli hatırlama için ise feci şekilde başarısız olur. Beyniniz uyku sırasında anıları pekiştirir ve şeyleri gerçekten kalıcı hale getirmek için aynı materyalle birden fazla uyku döngüsüne ihtiyaç duyar.
Aralıklı tekrar, materyali artan aralıklarla gözden geçirmek demektir: bugün, sonra 2 gün sonra, sonra 5 gün sonra, sonra 2 hafta sonra. Tam unutmak üzereyken yapılan her gözden geçirme, belleği dramatik şekilde güçlendirir.
Nasıl yapılır: Her sınavdan en az bir hafta önce çalışmaya başlayın. Tekrarları sizin için planlayan bir uygulama veya çalışma planlayıcı kullanın. Çalışmanızı farklı günlerde iki kısa oturuma bölmek bile tek bir uzun oturumu geçer.
3. Serpiştirilmiş çalışma (konuları karıştırma)
Bu sezgiselliğe aykırı. Bölüm 3'ün tamamını, sonra bölüm 4'ün tamamını, sonra bölüm 5'in tamamını çalışmak yerine — her üç bölümden soruları tek bir oturumda karıştırın.
Daha zor ve yavaş hissedilir. Pratik sırasında doğruluğunuz daha düşük olur. Ama gerçek sınavdaki performansınız belirgin şekilde daha yüksek olur. Neden? Çünkü serpiştirilmiş çalışma beyninizi hangi yaklaşımı kullanacağını belirleme pratiği yapmaya zorlar, sadece geleceğini bildiğiniz bir yaklaşımı uygulamaya değil.
Nasıl yapılır: Alıştırma soruları çözerken, aynı türden 20 soru çözmeyin. 4 farklı konudan 5'er soru yapın, rastgele karıştırılmış şekilde.
4. Ayrıntılı sorgulama ("neden?" diye sormak)
Bir gerçek öğrendiğinizde, kendinize neden doğru olduğunu sorun. "Kalbin dört odacığı vardır." Tamam — neden? Üç tane olsa ne olurdu? Neden beş değil?
Bu, yeni bilgiyi zaten bildiğiniz şeylere bağlamanızı zorlar ve daha zengin bellek ağları oluşturur. Basit, hızlı ve her konuda işe yarar.
Nasıl yapılır: Herhangi yeni bir kavram öğrendikten sonra, 60 saniye "neden?" ve "bu zaten bildiklerimle nasıl bağlantılı?" diye kendinize sorun. Ayrıca bir yapay zeka öğretmenden gerçeklerin arkasındaki mantığı açıklamasını isteyebilirsiniz — bu konuda çok başarılıdır.
5. Çift kodlama (kelimeler + görseller)
Beyniniz metni ve görselleri farklı kanallardan işler. İkisini birleştirdiğinizde — bir açıklama okumak VE bir diyagrama bakmak — iki ayrı bellek izi oluşturursunuz, bu da hatırlamayı çok daha kolaylaştırır.
Bu, notlarınızı renkli kalemlerle güzel hale getirmek anlamına gelmez (kusura bakmayın, estetik çalışma hesapları). Yazılı notlarınızın yanına hızlı bir diyagram veya akış şeması çizmek anlamına gelir. Çirkin olması sorun değil. Önemli olan hem sözel hem de görsel bir temsile sahip olmaktır.
Nasıl yapılır: Her önemli kavram için basit bir görsel oluşturun — bir diyagram, zaman çizelgesi, akış şeması veya karşılaştırma tablosu. Sanatsal olması gerekmiyor. Çöp adam yeterli.
Asıl mesele
Beş tekniğin de ortak bir noktası olduğuna dikkat edin: hepsi biraz rahatsız edici. Pasif tekrar okumadan daha fazla çaba gerektirirler. O çaba meselin ta kendisi. Kolay hissettiren öğrenme genellikle gerçek öğrenme değildir — sadece aşinalıktır. Gerçek öğrenme zorlanmayı içerir ve bu normaldir.